On, Stanisław Olejnik, pseudonim “Stasiuk”, żołnierz batalionu “Wigry”. Mój stryjeczny dziadek. Ona, Irena Kąkol, pseudonim “Magda”, sanitariuszka batalionu “Harnaś”. Jego narzeczona. Planowali się pobrać. Nie zdążyli. Następnego dnia oboje poszli walczyć w Powstaniu.
On, ranny, trafił do szpitala polowego przy ulicy Długiej 7. Tu zamordowany został dnia 2 września 1944 roku. Jak głosi rodzinna legenda, mógł się ewakuować. Został – z ciężko rannym chłopcem, którego ewakuacja była niemożliwa. (more…)